Sri Periyava Mahimai Newsletter-Jan 05 2008


album1_22

Jaya Jaya Sankara Hara Hara Sankara – A great article and a timely one. As much Periyava emphasizes the need to shed one’s arrogance and ego, the incidents described by Shri Balu Mama below shows how it gets done. I remember Thiruvidai Maruthur Narayanaa Swami Mirasuthar and VEnkatesa Ganapadigal incident when reading the one below.

Anantha Jaya Jaya Sankara to our sathsang seva volunteer for the Tamizh typing and translation of this newsletter. Ram Ram

வாயினால் உன்னைப் பரவிடும் அடியேன் படுதுயர் களைவாய் பாசுபதா பரஞ்சுடரே!

                                                   ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ பெரியவாளின் மகிமை (05-01-2008)
 

“அகந்தையை அழிக்கும் அருளாளர்”

பரமேஸ்வரரின் பரம கருணையே ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹா பெரியவாளெனும் திருஉருவில் சுகபிரம்மரிஷிகளின் லட்சணங்களோடு நமக்கெல்லாம் திரு அவதார தரிசனம் ஈந்து உய்விக்க வகை செய்துள்ளது.

அப்பேற்பட்ட மஹா உயரிய நிலையிலும் தன் மேன்மையின் உச்சத்தை சிறிதேனும் வெளிக்காட்டாமல் பரம ஏழை பக்தர்களிடமும், பெரும் தனவந்தர்களிடமும் பேதமென்பதை சிறிதேனும் காட்டாமல் ஸ்ரீ பெரியவாளின் எளிமை அருள் பொழிந்துள்ளது.

அதில் ஸ்ரீ மடம் பாலு அவர்கள் அனுபவித்த பல தரிசன அனுபவ பாக்யங்களுள் இதுவும் ஒன்றாகும்.

ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் அபார பக்தி கொண்டிருந்தாள் அந்த ஏழைப் பாட்டி. கையிலிருந்த சொற்ப பணத்தைக் கொண்டு மிகவும் சிக்கனமாக வாழ்க்கை நடத்தி வந்தாள். மடி ஆசாரம் இவைகளை மிகவும் சிரத்தையோடு கடைபிடிப்பவள்.

தினமும் ஈஸ்வரரான பெரியவா குடிகொள்ளும் இடத்தை சுத்தம் செய்து கோலம் போடுவதும், தீபம் ஏற்றுவதும் தனக்குக் கிட்டிய பெரும்பாக்யமாக கருதி செய்துக் கொண்டிருந்தாள் அந்த மூதாட்டி.

இரண்டு புடவைக்குமேல் அந்த பாட்டியிடம் பொருள் ஒன்றுமில்லை.

ஒரு முறை ஸ்ரீ பெரியவாளை தரிசிக்க வந்த பக்தர் ஒருவர் அரிசிக் குறுணையும், வெல்லத்தையும் மகானுக்கு சமர்பித்துவிட்டு சென்றுவிட்டார். அவற்றை பயனுள்ளதாக விநியோகம் செய்ய வேண்டுமல்லவா! பாட்டிக்கு ஸ்ரீ பெரியவாளின் உத்தரவு கிட்டியது.

“இந்த குறுணையை எடுத்துண்டு போய் காஞ்சிபுரத்திலே உனக்கு கண்ணிலே படற எல்லா எறும்புப் புத்துக்களிலும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா போட்டுட்டு வா. அரை ஆழாக்கு வீதமா போடு” என்று மாமுனிவரின் திருவாக்கு.

பாட்டியின் பக்தி சிரத்தை எல்லோரும் அறிந்ததே. காஞ்சிபுரம் முழுவதும் அலைந்து பல எறும்பு புற்றுகளை கண்டு பிடித்து அரிசிக் குறுணையும் வெல்லத்தையும் போட்டுவிட்டு வந்தாள். இதை மிக எளிதாக எழுத முடிகிறதென்றாலும், எறும்பு புற்று என்பது வீட்டில் எப்போதேனும் திடுதிப்பென்று தோன்றி மறையுமேயன்றி நாம் தேடி போனால் லகுவில் தென்படுமென்று சொல்லிவிட முடியாது.

ஸ்ரீ பெரியவாளின் அருளால் பாட்டி இந்த காரியத்தை முடித்து விட்டு வந்தபோது ஒரு பெரிய மாலைப் போல இருந்த திரிநூலையும், ஒரு டின் நிறைய எண்ணையையும் ஸ்ரீ பெரியவா பாட்டியிடம் காட்டி,”திரிநூலை நறுக்கி ஒவ்வொரு கோயிலுக்கா போய், எத்தனை விளக்குக்கு போட முடியுமோ, அத்தனை விளக்குக்கும் போடு. ஒவ்வொரு நாளும் ரெண்டு, மூணு கோயிலுக்குபோய் விளக்கேற்றினாலும் போதும்”.

இப்படி ஒரு கட்டளை மறுபடியும் போட்டார்கள். பாட்டிக்கோ இதில் பரம சந்தோஷம். மிக சிரத்தையுடன் நாள்தோறும் சில கோயில்களென்று சென்று பரமேஸ்வரரின் கட்டளைப்படி சில நாட்களில் இந்த திருப்பணியை நிறைவேற்றினாள். இந்த செய்தியையும் ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் சொன்னதில் பாட்டிக்கு பெருமகிழ்ச்சி.

நடமாடும் தெய்வமான ஸ்ரீ பெரியவாளின் ஒவ்வொரு திரு செயலுக்கும் ஏதோ ஒரு அர்த்தம் இருந்துள்ளதை அனைவரும் அறிந்திருக்க, பாட்டிக்கு பெரியவா இட்ட இந்த கட்டளைக்கு காரணம் இல்லாமல் போகுமா என்ன!

ஒரு நாள் ஒரு பெரிய பணக்கார மனுஷர் மடத்திற்கு படு ஆடம்பரமாக வந்தார். அவர் வந்த தோரணையும் அமர்களமான அவருடைய அகங்காரத்தை வெளிப்படையாக காட்டுவதாக இருந்தது.

தற்பெருமை மேலோங்கி தொனிக்க “நான் சகஸ்ர போஜனம் செஞ்சிட்டு வந்திருக்கேன். அதோடு லட்சதீபமும் போட்டுருக்கேன்” என்றார்.

ஸ்ரீ பெரியவாளுக்கு இவருடைய அகம்பாவம் தெரியாமல் போகவில்லை போலும். தர்ம கார்யங்கள் செய்துவிட்டு அவைகளை வெளியே பேசி கொள்வதே இரண்டாம் பட்சம் என்பதோடு அதை பெருமையாக சொல்லிக் கொள்வதில் புண்ணிய பலன்கள் வீணாகிவிடுகிறதல்லவா.

இதையே பவ்ய பாவத்தோடு, தாழ்மையோடு ஸ்ரீ பெரியவா திருசெவியில் விழவேண்டுமே என்ற ஆதங்கத்தோடு தெரிவிக்கப்பட்டிருந்தால் அதை அந்த பரம கருணாதயாளன் ஏற்று சிலாகிக்கும் காருண்யமே அலாதியாக இருக்கும்.

அகம்பாவமே மொத்த உருவமாக நின்ற அந்த தனவந்தரிடம் ஸ்ரீ பெரியவா ஏதோ பேச்சை மாற்றி பேசுவது போல ஆரம்பித்தார்.

“இங்கேயும் ஒரு பாட்டியிருக்கா. அந்த அம்மாளும் லட்சபோஜனம் செய்திருக்காள். பல லட்சதீபம் போட்டிருக்கா” என்றார் ஸ்ரீ பெரியவா அந்த பெரிய மனிதரிடம்.

வந்தவருக்கோ ஒரு மாதிரியாகிவிட்டது. தான் பெருமையாக சொல்வதை காதில் போட்டுக் கொள்ளாமல் ஸ்ரீ பெரியவா இன்னொரு பாட்டி இதே போல் செய்திருப்பதோ சொல்கிறாரே…அந்த பாட்டி தன்னைவிட ரொம்ப பணக்காரியோ என்றெல்லாம் எண்ணத் தொடங்கினார். கூடவே அப்படிப்பட்ட பாட்டி யார் என்பதை அறியும் ஆவலும் மனதில் தோன்றியது.

எதிரே நிற்கும் பக்தரின் மனதை படித்துவிட்ட பெருமான் அந்த பாட்டியை அழைத்து வருமாறு கூறினார்.

“இவள்தான் அந்த உத்தமமான காரியத்தை செய்தவள்” என்று ஏழை பாட்டியை ஸ்ரீ பெரியவா காட்டியபோது தனவந்தர் அயர்ந்து போனார். அழுக்கான கிழிசல் புடவையோடு நின்று கொண்டிருந்த பாட்டியை அந்த பெரிய மனிதர் ஆச்சரியமும் சந்தேகமுமாக நோக்கிக் கொண்டிருக்க, ஸ்ரீ பெரியவா சொல்லத் தொடங்கினார்.

“ஸர்வ ஜீவனிடத்திலும் பகவான் வியாபித்திருக்கார். பிரம்மாவில் ஆரம்பித்து பிபீலிகம் (எறும்பு) வரை பகவான் வாசம் செஞ்சுண்டிருக்கார். மனுஷ்யாளிடத்தும் இருக்கார்.

நீ ஆயிரம் பேருக்கு அன்னம் போட்டிருக்கிறாய், ஆனால் இந்த பாட்டியோ பல லட்சம் ஜீவன்களுக்கு ஆகாரம் போட்டிருக்காள்.

ஏதோ ஒரே ஒரு கோயிலுக்கு லட்சதீபம் போட நீ திரவியம் கொடுத்திருப்பே, லட்சம் தீபத்துக்கும் நீயே எண்ணெய் விட்டு திரி போட்டு தீபம் ஏற்ற உன்னால முடிஞ்சிருக்காது. இந்த பாட்டி பல கோயில்களுக்கு போய் பக்தி சிரத்தையாய் அகல் வாங்கி, எண்ணெய் ஊற்றி, திரி போட்டு தன் கையாலேயே தீபம் ஏற்றியிருக்காள்”.

ஸ்ரீ பெரியவா இப்படி சொல்லி முடித்த போது பிரமுகர் தன தவறை உணர்ந்து விட்டவராய் தலை குனிந்து நின்றார். உலகெலாம் காத்து ரட்சிக்கும் கிருபாகரராய் ஸ்ரீ பெரியவா அருள, அந்த நடமாடும் தெய்வத்திடம் நாம் அகந்தை உணர்வோடு தற்பெருமையாக பேசிவிட்டது எத்தனை குற்றமென அவருக்கு உறுத்தியது.

தெளிந்து விட்டவராய் எல்லோரையும் மறைத்துக் கொண்டு நின்றவர் சற்றே விலகி மற்ற பக்தர்களுக்கு வழிவிட்டு நின்றார்.

ஆனாலும் தாயினும் சிறந்த பரிவுடன் ஸ்ரீ பெரியவா உடனே தன்னை உணர்ந்து கொண்ட பக்தரை உடனே அரவணைக்கும் விதமாக, இதமாக உட்கார வைத்து சிறிது நேரம் பேசி பிரசாதங்களையும் கொடுத்தனுப்பினார்.

அடக்கம் கற்றுக் கொண்ட ஆனந்தத்தோடு அந்த பிரமுகருக்கு எந்த கைங்கர்யத்திலும் தனக்கு ஏற்ற தகுதியில் செய்வதோடு சிரத்தை எத்தனை முக்கியமென்பதை பாடமும் புரிந்தது.

ஒரே ஒரே ஒரு வில்வதலமானாலும் பக்தி பூர்வமாக சமர்ப்பிப்பதே பரமேஸ்வர பெரியவாளுக்கு ஆனந்தமூட்டும் என்பதே உண்மை.

எல்லாம் வல்ல கருணாமூர்த்தி

சந்திரமௌலி என்ற பெரியவா பக்தரின் மாமா ராணுவத்தில் கேப்டனாக பணிபுரிந்தவர். கடவுள் நம்பிக்கையுடையவராய் இருந்தாலும், ஸ்ரீ பெரியவாளிடம் பக்தியும் ஈடுபாடும் கொள்ளாதவராயிருந்தார்.

வேலூரில் வேலைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவர் மாப்பிள்ளைக்கு திடீரென்று சிறுநீரகத்தில் கோளாறு ஏற்பட்டது. வேலூரில் பெரிய ஆஸ்பத்திரியில் பரிசோதனை செய்த டாக்டர்கள் ஒன்றும் செய்ய முடியாதென்று கையை விரித்துவிட்டனர்.

அன்று இரவு மிகவும் துக்கத்தோடு கேப்டனின் பொண்ணுக்கு தன் கணவரின் நிலையினால் பெரும் கவலை உண்டாகிவிட்டது. கலக்கத்தோடு தூங்கிக் கொண்டிருந்த பெண்ணிற்கு ஒரு அரிதான சொப்பனம். சொப்பனத்தில் ஸ்ரீ பெரியவா தோன்றி “உன் மாங்கல்யத்தை தருகிறாயா?” என்று கேட்டார்கள்.

விடிந்தவுடன் அப்போது ஒரு மஞ்சள் கயிறு கூட இல்லாத நிலையில் சணல் கயிற்றில் மஞ்சளைக் கோர்த்து அணிந்துக்கொண்டு ஏற்கனவே கழுத்திலிருந்த திருமாங்கல்யத்தை எடுத்து ஸ்ரீ பெரியவாளை தியானித்து சேர்ப்பிப்பதற்காக எடுத்து வைத்தாயிற்று.

கனவில் காட்சி அருளினாலும் அது சாட்சாத் உண்மையே என்ற அபார பக்தியின் வெளிப்பாடாக இது அமைந்தது.

சந்திரமௌளியிடம் இதனை தெரிவித்தபோது உடனே கிளம்பி ஸ்ரீ பெரியவா தரிசனத்திற்கு வருமாறு கூறினார். ஆனால் அவர்களுக்கு பதினைந்து நாட்களுக்கு பிறகுதான் காஞ்சி செல்லும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது.

“யாராவது தரிசனத்திற்கு வந்திருக்காளா” என்று இவர்கள் போய் நின்ற போது உள்ளே படுத்துக் கொண்டிருந்த மகாபிரபு கேட்டார்.

“பெரியவா சிரமப்படவேண்டாம்…வெளியே வரும்போது தரிசனம் கொடுக்கலாம்” என்று சந்திரமௌளி சொன்னதை காதில் வாங்காமல் இவர்களை உள்ளே அழைத்து வரும்படி உத்தரவிட்டார்.

“அதை கொண்டு வந்திருக்கிறாயா தா…தா” என்று தான் சொப்பனத்தில் கேட்டதை மெய்ப்பித்தார். கொடுத்த மாங்கல்யத்தை பெற்றுக் கொண்டு அருகிலிருந்த பாலு அவர்களிடம் நல்ல பழமாக கொண்டுதரச் சொன்னார். ஒரு நல்ல ஆப்பிளை பாலு தர அதை தன் திருநகங்களால் கிள்ளிக் கொண்டே வெகுநேரம் கேப்டனின் மாப்பிள்ளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். பிறகு அந்த ஆப்பிளை அவர்களிடம் அளித்து “உனக்கு ஒன்றுமில்லை போ” என்று அருளினார்.

வேலூர் சென்றதும் மறுபடியும் பரிசோதனை செய்ய, அந்த சிறுநீரக நிபுணர்களுக்கு பெரும் வாய்ப்பு மேலிடத்து. இரு சிறுநீரகங்களும் ஆச்சர்யத்தக்க விதமாக குறையின்றி இயங்கிக் கொண்டிருந்தன.

தாங்கள் சோதித்து கைவிட்டதை ஒரே ஒரு சக்தியால் மட்டுமே இப்படி சரி செய்திருக்க முடியுமென்று நடந்ததைக் கேட்டனர். இவர்கள் சொன்னதும் “Oh! He is God! He can do anything” என்று சடாலென்று அவர்கள் கூறிவிட்டனர்.

இப்பேற்பட்ட கருணையும் அபார சக்தியுமாக நம்மிடையே எதையும் வெளிக்காட்டாத எளிமையோடு அருளும் மகாபுனித தெய்வமான ஸ்ரீ ஸ்ரீ ஸ்ரீ மஹா பெரியவாளிடம் நாம் கொள்ளும் பக்தி சிரத்தை நமக்கெல்லாம் வேண்டிய யாவையும் ஈந்து, சர்வ மங்களங்களுடன் சகல ஐஸ்வர்யங்களையும் கொண்டு சேர்க்கும்.

– கருணை தொடர்ந்து பெருகும்

(பாடுவர் பசிதீர்ப்பாய் பரவுவார் பிணிகளைவாய் – சுந்தரமூர்த்தி சுவாமி தேவாரம்)

_______________________________________________________________________________________________

                    Vaayinaal unnai paravidum adiyen Paduthuyar kalaivaai paashupathaa paranchudare!
                                                                        Sri Sri Sri Maha Periyava Mahimai!  (05-01-2008)

“One who gracefully destroyed arrogance”

It is indeed Parameswara’s grace that we have amongst us Sri Sri Sri Maha Periyava with all the features of Sri Sukha Brahma Rishi.

Even though Sri Periyava was at such greater heights, He never exhibited those qualities and treated both poor and wealthy the same every time.

Out of many experiences that Sri Balu has witnessed, this experience is one among them. One poor old lady was having utmost bhakti towards Sri Periyava. With the very little money that she had, she was leading a very pious life. She considered that it is indeed a blessing for her to daily clean, lit a lamp in the place of Sri Periyava, pratyaksha Parameswara and performed it. She did not have anything else other than two sarees.

Once a devotee of Sri Periyava gave lot of rice and jaggery. It should be spent in a proper way, isn’t it! Granny was called by Sri Periyava.

“Take this rice and wherever you find ant-hill in Kanchipuram, put it there. In each ant-hill, put half aazhakku measure” ordered Sri Periyava.

Everyone knows granny’s sincerity. She went all around Kanchipuram and found many ant-hills and put those rice and jaggery. Even though we are able to write it so easily here, one should understand how difficult it is to find out so many ant-hills. When she finished this task successfully with Sri Periyava’s grace, Sri Periyava then showed her a big garland of wick and an oil tin and ordered, “Cut this wick in smaller ones; go to every temple; lit how many ever lamps that you could; it is enough if you go to two – three temples every day”.

Another order came like this from Sri Periyava. But the old day was happy to hear this. As per Sri Periyava’s orders, she sincerely went to lot of temples every day and finished this noble deed in few days. She became very happy after conveying the message to Sri Periyava.

When everyone knew that there would be a reason behind every act of Sri Periyava, wouldn’t there be a reason for ordering the granny to do these activities!

One day a wealthy man came to Sri Matam with lot of pomp and show. His arrival was a clear evidence of his arrogance and display of his wealth. With so much self-praise, he said “I did Sahasra Bhojanam and came here. Also, I lit laksha lamps”.

Sri Periyava knew about this wealthy man’s ego and self-conceit. One should not even declare any good deeds that he does and when one does with so much ego, all the punya from that deed goes waste, isn’t it!

If he had told this to Sri Periyava with bhakthi, it would be very glad to see the way Karunamoorthy enjoys that deed and appreciates. Now, to that man, Sri Periyava started talking as if he is changing the topic.

“There is an old lady here. She has also done laksha bhojanam. And also has lit several laksha deepams” told Sri Periyava to that wealthy man.

That man started thinking that Sri Periyava without even listening to his words is talking about another old day who did something similar to him. He was assuming if that old lady would be wealthier than him. Also, his curiosity to learn about that old day increased.

Now that Sri Periyava had understood this man’s thoughts, ordered that old lady to come there. “She is the one who did those noble deeds” Sri Periyava introduced that old day. She was wearing an old saree with lot of holes in it. This wealthy man saw her with lot of surprises and doubts. Sri Periyava slowly started talking.

“Bhagawan is present in all living beings. Starting from Brahma till an ant, Bhagavan resides everywhere. He is present in human beings too. You fed thousand people. But, this old lady fed lakhs and lakhs of living beings. You must have given the things to one temple for lighting one lakh lamps. It would not have been possible for you to manually light all those lamps by yourself. But, this old lady went to many temples and with lot of bhakti and sincerity, she herself bough the lamps, poured oil, put wick and lit the lamp by herself”.

When Sri Periyava finished saying this, the wealthy man stood there having realized his mistake. He understood that it was indeed a mistake to have spoken with so much ego to Sri Periyava. As soon as he realized, he moved away for other devotees to have darshan of Sri Periyava.

But, Sri Periyava, who showers his love more than a mother, called this man, who had realized his mistake, made him sit closer by, spoke with him and gave prasadams. This man learnt a lesson on that day on how one has to be sincere while doing noble deeds rather than showcasing their ego.

It is true that even if it is just one Bilva leaf, if it is offered to Sri Parameswara Periyava with bhakti, He accepts it with so much joy!

He can do anything!

One of Sri Periyava’s devotee was Sri Chandramouli. His uncle had been a captain in army. Though he was god-fearing, he did not have bhakti towards Sri Periyava.

His son-in-law was working in Vellore and suddenly he was diagnosed with some problem in his kidney. All the doctors who checked him in Vellore told that they cannot do anything. That night, captain’s daughter felt emotionally down thinking about her husband’s situation. She had a unique dream that night. Sri Periyava came in her dreams and asked, “Can you give me your mangalyam?”

As soon as it dawned, even though she could not find proper yellow thread, she found a normal thread, tied a manjal (turmeric) in it and tied that in her neck. She also removed the mangalyam that was already wearing and kept it to be given to Sri Periyava.

Even though Sri Periyava came only in her dreams, this act proved that she believed that it is true and also showed her bhakti towards Sri Periyava.

When Sri Chandramouli mama was informed about this, he asked them to come immediately for Sri Periyava’s darshan. But, they got the opportunity only after fifteen days.

“Has someone come for darshan” asked Sri Periyava, when they went and stood there.

“Sri Periyava need not strain…can give darshan when Sri Periyava comes out” Sri Chandramouli mama was saying. But, Sri Periyava, did not even listen to him and ordered him to bring them inside.

“Have you brought that…give me” asked Sri Periyava like He asked in her dreams. He accepted that mangalyam and asked Sri Balu Mama to bring a fruit. When Sri Balu Mama gave an apple, Sri Periyava used his nails to pierce that and also was looking keenly at captain’s son-in-law. Then, Sri Periyava gave that fruit to them and blessed, “You don’t have anything. You can go”

After they reached Vellore, they went for check-up and the kidney specialists were totally surprised. To their astonishment, both the kidneys were functioning very well. They realized only a supernatural power could have resolved this and asked what had happened. When these folks explained, they immediately told, “Oh! He is God. He can do anything!”

If we do proper bhakti to Sri Periyava, who is so simple and does not showcase any of His supernatural powers, it is true that our devotion will yield us all prosperity and wealth.

Grace will continue to flow. (paaduvar pasi theerppai paravuvaar pinikalaivaai)

  • Sundaramoorthy Swami Thevaram

 

jan-2008-1

jan-2008-2

jan-2008-3

jan-2008-4



Categories: Devotee Experiences

Tags:

4 replies

  1. Sai,

    In my humbl opinion, you should include the original newsletter image also for readers to get the authentic feel of reading a newsletter directly from Sri Pradosham mama’s house.

    Thanks

    Mahesh

  2. .Nice posts..
    In my view, the Mirasdar’s case in the first post is quite different from the episode involving the Thiruvidaimaruthur Mirasdar and Thepperumanalllur Venkatesa Ganapadigal ( not reported in this post ).The latter one which made Periyava unusually upset and furious gives us all a life time lesson on how to respect the aged Vedic scholars. Ramani Anna’s book gives a full account of this episode.
    Regards.

    • Correct I have heard this one.probably the age of the ghanapatigal is 81.the former unfortunately did not get chance to apologize for his apachAram to the latter

  3. மஹா பெரியவா கருணைக்கு அளவே கிடையாது! ஹர ஹர சங்கர, ஜெய ஜெய சங்கர!

What do you think?

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: